Ben Yalnız Kalmadım, Sensiz Kaldım

BEN YALNIZ KALMADIM, SENSİZ KALDIM

 

Ben yalnız kalmadım, sensiz kaldım

Bir dağ kadar hür, bir şehir kadar kalabalıktım

Bütün sabahlar ümit doluydu yine

Gölgesi düşüyordu apansız hatıraların

Bir rüzgar esmeye görsün

Çiçek açıyordu elinin değdiği her yaram

 

Dostluk bakidir sandım, aldandım

Ben yalnız kalmadım, sensiz kaldım.

 

En güzeli uzun bir bahar düşlemekti

Gözlerine bakarak günü geceyi uzatmak sonra

Gülüşünün aydınlığında ısınmak

Ve yağmurlara özenerek ağlamak

Hayat bu sevgilim, acımasız çok zaman

Gün gelip unutuluyor ne çare unutan

 

Her yüzüme güleni dost sandım, aldandım

Ben yalnız kalmadım, sensiz kaldım.

 

Oğuzhan Karaburgu

 

Benzer Yazılar

Yorumlar

Yorum Yazın

Yorum yazarken Türkçe imla kurallarına uyarsanız sevinirim.


Arama
Beni yukari isinla