Kıymetli Ziyaretçi,

     Aşağıda okuyacağınız şiirler artık benim değil, onlar yazılana kadar sancılarıyla, acılarıyla benimdi. Şimdi bu kırık dökük mısralar bana yalnız ilham edenlerin muazzep bir hatırasıdır. İlham edenlerin yüreklerine ve dahi şâir sıfatına layık görürseniz bana hürmeten beğendiğiniz şiirleri lütfen şâiriyle yâd ediniz.

     (Buradaki şiirlerin pek çoğu vaktiyle,Türk Edebiyatı, Güneysu, Genç Nefer, Geçit, Divit/Sanat...gibi dergilerde yayımlandı. Ayrıca bu şiirler "Firuze"nin tamamlanmayı bekleyen yapraklarıdır.)

 

BEN YALNIZ KALMADIM, SENSİZ KALDIM

 

Ben yalnız kalmadım, sensiz kaldım

Bir dağ kadar hür, bir şehir kadar kalabalıktım

Bütün sabahlar ümit doluydu yine

Gölgesi düşüyordu apansız hatıraların

Bir rüzgar esmeye görsün

Çiçek açıyordu elinin değdiği her yaram

 

Dostluk bakidir sandım, aldandım

Ben yalnız kalmadım, sensiz kaldım.

 

En güzeli uzun bir bahar düşlemekti

Gözlerine bakarak günü geceyi uzatmak sonra

Gülüşünün aydınlığında ısınmak

Ve yağmurlara özenerek ağlamak

Hayat bu sevgilim, acımasız çok zaman

Gün gelip unutuluyor ne çare unutan

 

Her yüzüme güleni dost sandım, aldandım

Ben yalnız kalmadım, sensiz kaldım.

 

Oğuzhan Karaburgu

 

GİDERİM

Birazdan giderim,benzemez öncekilerine
giderim ve biter her şey
güneşe benzer gidişim
ıssız bir karanlık olur her yer
ben giderim ve susar şarkılar

sığınmak güç artık bir bedene
ümidi çocuğuma,hayatı sana bırakırım
en fazla bir isim bırakırım geride
ve bir kaç kırık dökük kelime
sonra giderim, haberin olmaz

kendime göçtür bu gidiş
kimseyi istemem yanımda
durgun bir nehir kanımda
birazdan giderim
ve istesem de dönemem bu defa...

Oğuzhan Karaburgu

Savruk Düşünceler II

Hayal kırıklıkları cam kırıkları gibi ömrümde
Ne yana dönsem kanatıyor yüreğimi
Unutmak en kolayı sandım
Avuttum kendimi hergün bir hatırayla
Meğer en kolayı ağlamakmış
Başımı yalanın dizlerine dayayıp...

Yattığım gönül zindanında sendin tek yoldaşım
Yokluklar içinde kaybettim yollarımı
Sığınaklarımı yağmaladım yalnızlığımla
Bu sevdadan ne kalabilirdi ki geriye
Belki kemanın tellerini eskiten bir nağme
Belki gözlerimin ezberinde bir bakış
Belki kırk dökük bir kaç mısra...
Topladım hayal kırıklıklarımı
Avuçlarım kanadı
Unuttum sanarak ağladım yine
İçime biriken tortulardan arta kalan
Sadece yalanımın gerçekliği idi

Oğuzhan Karaburgu

Savruk Düşünceler-I

Bu şarkı bitmesin ne olur
İçin için bir köz gibi sürsün
Ve kabuk bağlasın bu yara
Çıkıp gelir nasılsa kanatacak biri

Korkma içime çiseleyen yağmur diner birazdan
Ve en kuytumda saklanan hüznüm çıkar
Yiğit bir çığlık gibi dolaşır şehri
Senin gittiğin, benim kaldığım şehri

Ben birazdan bir sigara daha yakarım
Sonra küllerini biriktiririm avuçlarımda
Yeniden yeniden doğmak için
Kış kıyamet acılar içindeyim oysa ben
Hüzün atakları yoklamada yüreğimi durmadan
Ve müsrif bir hayalzede gibi
Hayalin birini bitirmeden diğerini düşlerim
Olsun hayat hayallerim kadar olsun
Ama evladiyelik bir aşkım
Sol yanımda daim dursun.

Oğuzhan Karaburgu

Anne ve Çocuk

Şehrin yüreğine kar düşüyor ve sen yoksun
Seni çocukluğumun talaş sobalı odalarında yitirdim
Beni ve kardeşlerimi ve babamı ısıtmak için
Üşüdün yıllarca ayaza kesmiş kireç boyalı odalarda
Kömür mü daha siyahtı gözlerin mi
Ellerin mi daha sıcaktı yüreğin mi
Kimi işine kimi okuluna gitti
Sen kaldın geride bir de yalnızlığın
Ne anlattın bize uzun gecelerde
Ruhumuzu hangi iksir ile yıkadın
Ömrümün sahibi olan kadın
Söyle harcanmış bir ömrün son şahidi
İnsan ancak anne-baba olunca anlıyor
Ümidi çoğaltmayı, acıyı azaltmayı
Soba üzerinde kızarmış ekmek tadında
Ya da sevinçli bir bayram sabahında
Daha iyi anlıyor hayatı ve anne sıcaklığını…
Şehrin yüreğine kar düşüyor ve sen yoksun
Ah bu garipliğin gözü kör olsun…

Oğuzhan Karaburgu

Ya Kalsın Ya Götür

Ya ko sende kalsın,ya getir beni bana
Bir acı kuşluktur nasibim sevdadan yana
Başlamadan zaman denen harami talana
Ya ko sende kalsın,ya getir beni bana

Ya ko bende kalsın,ya götür seni benden
Sen efendi olsan ne çıkar,ben değilim benden
Hicranla kırılmışken kalbim binbir yerinden
Ya ko bende kalsın,ya götür seni benden